กรรมพยากรณ์ ชุด เลือกเกิดใหม่  มีทั้งหมด 45  ตอนค่ะ

             สนใจเลือกรับฟัง หรืออ่านตอนอื่นๆ ในชุดนี้     คลิ๊กที่นี้ค่ะ 

 บทที่  42  อีกงาน   

จองฤกษ์มาถึงศาลาสวดศพพร้อมกับเพื่อนนักเรียนร่วมชั้นกลุ่มหนึ่ง การจากไปของเพื่อนรักที่คบหาสนิทชิดเชื้อยังความเศร้าโศกเสียใจให้เกิดขึ้นเป็นธรรมดา นอกจากนั้นยังเกิดความงุนงงไม่เข้าใจเรื่องราวแจ่มแจ้งแทงตลอด เนื่องจากข่าวที่ออกมาค่อนข้างคลุมเครือ ไม่ชัดเจนว่าพฤหัสไปโยงใยกับคดีนี้อย่างไร ทุกคนอาจรู้สึกดีหน่อยก็ตรงที่เหยื่อสาวออกมาให้การปกป้องและรับรองว่าพฤหัสเสียสละชีวิตปกป้องหล่อนในนาทีสุดท้าย

ในฐานะเพื่อนที่รู้ไส้รู้พุงกันดี จองฤกษ์อดพิศวงไม่ได้ว่าคนอย่างพฤหัสนี่หรือจะไปสละชีพเพื่อคนอื่น? แต่เขาก็เก็บความกังขาไว้ แม้เพื่อนชายอีกหลายคนจะวิพากษ์วิจารณ์กันต่างๆ นานา แบ่งฝักแบ่งฝ่ายความเชื่อไปเรื่อย เขาก็มิได้เข้าไปร่วมให้ความเห็นแบบเอามันเข้าว่าแต่อย่างใด เพราะจะดีเลวแค่ไหน พฤหัสก็จัดเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ถ้าปกป้องไม่ได้ เขาก็ไม่อยากมีส่วนซ้ำเติมเข้าไปอีก

เสียงมือถือดังขึ้นเป็นเพลง คนนี้แฟนฉันเองซึ่งเหมือนผู้แต่งจะตั้งชื่อไว้เอาใจคนอยากประกาศให้ชาวโลกรับรู้ว่าใครโทร.มาโดยเฉพาะ ตอนอยู่ใกล้กันณชะเลเคยลองโทร.เข้าเครื่องเขาเพื่อลองฟังว่าเบอร์ตนถูกผูกไว้กับเพลงหรือเสียงแบบไหน พอคำร้อง คนนี้แฟนฉันเองดังลั่นขึ้นมาหล่อนก็หน้าแดง รีบสั่งให้เอาออกทันที ซึ่งเขาก็เอาออกตามบัญชา แต่พอลับหลังก็เอาใส่ใหม่

ฮัลโหลฤกษ์รู้ข่าวเพื่อนเธอหรือยัง?”

กำลังนั่งอยู่ในงานศพ

เขาตอบเสียงอ่อย

แล้วรู้ไหมว่าผู้หญิงในข่าวคือใคร?”

เด็กหนุ่มขมวดคิ้วย่น

ไม่รู้ใครเหรอ?”

น้าเค้กไง!”“

ฮ้า!” เขารีบลุกจากที่ เดินออกมานอกศาลาเดี๋ยวนั้น แน่ใจเหรอ?”

ทรายอยู่ที่ห้องน้าเค้ก กำลังรอน้าเค้กอาบน้ำ เมื่อกี้เพิ่งสัมภาษณ์สดยาวเหยียด อยากฟังรายละเอียดเพื่อความแน่ใจไหม?”

จองฤกษ์อึ้งเงียบไปนาน จับต้นชนปลายไม่ถูก กว่าจะหลุดคำออกมาได้

ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ?”

เพื่อนซี้ของฤกษ์ไม่ใช่เหรอ ฤกษ์น่าจะเป็นคนบอกทรายนะว่าทำไมแล้วหล่อนก็ตัดบทเข้าเรื่อง ไม่แน่ใจว่าฝนจะมางานศพหรือเปล่า แต่เดี๋ยวน้าเค้กไปแน่ ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้น ฤกษ์ก็อย่าพูดพาดพิงถึงฝนแล้วกัน ไม่อยากให้น้าเค้กเสียใจซ้ำซ้อน

เด็กหนุ่มงงๆ เวียนๆ อยู่ครู่หนึ่งก่อนเสนอ

จะให้เรากลับก่อนไหม? น้าเค้กจะได้ไม่ต้องเห็นหน้า แล้วก็ไม่ต้องโยงมาถึงต่อยกับฝน

ไม่มีเหตุผลขนาดต้องให้เธอทิ้งงานศพเพื่อนไปหรอก”“

แล้วถ้าฝนมาล่ะ?”

อย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้ ทรายกับแม่ไม่ถาม แล้วก็ไม่ห้ามเขาหรอก เมื่อเช้าดูท่าแล้วฝนเสียใจไม่น้อยเหมือนกัน อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ถือเสียว่าความลับไม่มีในโลก ความจริงดูเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่โตนักหรอก แค่กลัวว่าน้าเค้กจะเขิน หรืออาจจะรู้สึกอะไรแบบที่พวกเราเดาไม่ถูก แล้วไม่กล้ามาที่บ้านอีกเลย เพราะฉะนั้นถ้ากันได้ก็กัน ถ้ากันไม่ได้ก็ต้องปล่อยไปตามนั้น”“

แล้วน้าเค้กมารู้จักกับต่อยได้ยังไง เมื่อไหร่?”

ก็ระยะหนึ่ง ก่อนที่เธอจะพาเขามาป้วนเปี้ยนแถวบ้านทราย

จองฤกษ์หัวเราะเสียงแปร่ง

เอ่อแล้วน้าเค้กเล่าว่าไง ต่อยไปเกี่ยวกับคดีนี้อีท่าไหนเขาจับน้าเค้กจะเอาไปขายน่ะสิ!”

หา??”

เสียงอุทานราวกับฆ้องใหญ่ของแฟนหนุ่มทำให้เด็กสาวหมั่นไส้อย่างบอกไม่ถูก เหมือนเขาเห็นเป็นเรื่องเหลือเชื่อเต็มประดา ทั้งที่รูปการณ์ก็ส่อชัดอยู่แล้ว

ตกใจอะไรมากมายคะสุดหล่อ?” ถามสำเนียงอ้อนแบบประชดแล้วเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น นี่ถ้าน้าเค้กไม่ทำให้ตานั่นกลับตัวกลับใจได้เสียก่อนก็เดาทางถูกเลย ว่ารายต่อไปจะเป็นใคร

จองฤกษ์ทราบดีว่าเสียงเข้มๆ นั้นประสงค์จะจูงให้เขานึกถึงละอองฝน แต่มึนงง ไม่ทราบจะโต้ตอบท่าไหน คล้ายถูกทุบด้วยค้อนปอนด์สองทีซ้อนจนต้องนั่งยองๆ

ไม่คิดเลยว่าต่อยจะเป็นคนแบบนี้

ณชะเลคันอกคันใจ อยากเอาเรื่องแฟนหนุ่มให้เขารู้สึกผิดหนักขึ้น แต่ภาคแห่งความมีเหตุผลก็ยับยั้งไว้ เพราะทราบดีว่าจองฤกษ์ไม่เคยล่วงรู้พฤติกรรมด้านมืดของพฤหัสมาก่อน จึงไม่อาจกล่าวว่าเขาพลอยเปื้อนมลทินเพียงเพราะเป็นเพื่อนกัน

เดี๋ยวเจอกันนะเด็กสาวฝืนตัดบท ทรายจะไปกับน้าเค้กด้วย ความจริงไม่อยากไปนักหรอก แต่กลัวฤกษ์ทำเสียเรื่อง พยายามพูดให้น้อยๆ หน่อย ป