ทางนฤพาน ตอนที่ 27.3

posted on 12 Jan 2008 11:51 by bannpeeploy in articles, buddhism

ธรรมนิยาย ชุด ทางนฤพาน ผลงานของ ดังตฤณ

ชุดนี้มีทั้งสิ้น 29 ตอนค่ะ

สนใจ เลือกรับฟังและอ่านในตอนอื่นๆ   คลิ๊กได้ที่นี้นะค่ะ

  

 

  ธรรมนิยาย ชุด ทางนฤพาน 

    ตอนที่ 27.3  ประกวดภาพ 3   

“เหรียญทองปีนี้ ได้แก่ผลงานชื่อ ‘ทวิลักษณ์’ ของคุณกฤติยา มหิทธาบดี…ขอเรียนเชิญครับ”

เหล่าศิลปินไหล่ตกวูบกันเป็นทิวแถว สิทธิ์และโอกาสทั้งปวงหลุดลอยไปแล้วกับเสียงประกาศผลงานและชื่อเจ้าของนั้น

มติก็มีส่วนเหมือนกับปุถุชน เขายังมีความคาดหมาย คาดหวัง ลงหวังแล้วก็ย่อมมีผลเป็นสมหวังหรือผิดหวังอย่างใดอย่างหนึ่ง ครั้งนี้ก็เช่นกัน ชื่อผู้รับรางวัลซึ่งเข้ากระทบหูไม่ใช่ ‘มติ’ ตามที่หวัง ผลจึงเป็นความผิดหวัง อันมีลักษณะเดียวกันดาษๆ คือใจแป้วไป ความคิดตีบตันไปชั่วขณะ ใบหน้าเหมือนจะเหี่ยวลงมาวูบหนึ่งตามความมืดมนของจิตใจ ท่าทางหาอะไรปรุงแต่งให้ฟูขึ้นได้ไวๆยากเสียด้วย

แต่มติก็มีความแตกต่างจากคนอื่น ก่อนหน้ารับฟังผล จิตเขาจับอยู่ที่ความสว่างของตัวรู้อันไร้หน้าตา ไม่ข้องแวะกับชื่อเสียงหรืออัตตาอันใด และเขาก็ยังคงพยายามจับจิตรู้ความสว่างว่างกลางอกนั้นไว้ไม่ปล่อย กับทั้งรักษามิให้เสียศูนย์ ตรงข้ามยิ่งเร่งความรู้ตัวว่างให้ชัดขึ้นจนเบิกบาน เอาชนะความรู้สึกเป็นทุกข์ที่ปรากฏในรูปของความวูบไหวทางกายและใจยามนี้

ยิ่งกำลังสมาธิดีเท่าไหร่ จิตจับความสว่างเย็นในตนเองได้คล่องแค่ไหน ใจยิ่งโปร่งเบาเป็นสุข ไม่เดือดร้อนกับความปรุงแต่งที่ห่อหุ้มได้เร็วขึ้นเพียงนั้น

เขาได้เปรียบปุถุชนก็ตรงนี้

หญิงสาวในชุดขาวนางหนึ่ง ปรากฏกายเดินจากช่องว่างตอนกลางของที่นั่ง ตัดตรงไปเบื้องหน้า อ้อมซ้ายขึ้นบันไดเวทีไปยกมือพนมไหว้ท่านประธานแบบถอนสายบัว แล้วจึงหันมาไหว้พิธีกรตามธรรมเนียม

ร่างหล่อนค่อนข้างผ่ายผอมอย่างคนทานน้อย ใบหน้าสะอาดสะอ้านปราศจากเครื่องสำอางประทินโฉม ผิวเกรียมแบบคนทำงานหนักและตากแดดตากลมบ่อย เค้าหน้าสงบในลักษณะของผู้เคร่งครัดในวินัยเกินสตรีธรรมดา นัยน์ตาดำคมกล้า ฉายความนิ่งผิดปกติ ชนิดที่ถ้าไม่มีบารมีอยู่บ้าง มองแล้วอาจสะท้านเยือกและนึกอยากหลบในทันที

ความนิ่งตลอดร่างของกฤติยาทำให้คนเห็นนึกถึงเครื่องกำเนิดพลังขนาดใหญ่ หล่อนมีรัศมีแรงสูงชนิดที่อาจตรึงให้ผู้ใกล้ชิดถึงกับอึ้งเงียบในบัดดล พิธีกรกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกฝืดฝืน ตระหนักว่าตนยืนอยู่ต่อหน้าผู้หญิงที่ออกจะพิเศษเอามาก

ภาพที่ถูกฉายบนสกรีนก็ทำความงุนงงให้กับผู้ชมพอควร เพราะที่ผ่านมาล้วนเป็นงานจิตรกรรมซึ่งเน้นทั้งความคมชัดของรูปทรง ความงดงามของการให้สี รวมทั้งความชัดเจนง่ายต่อการเข้าใจ แต่นี่กลับเป็นวงกลมวงหนึ่ง ที่มีเส้นสายลายเหลี่ยมซับซ้อนลายตาอยู่ภายใน ดูไม่ออกว่าอะไรเป็นอะไรในแวบแรก

จิตรกรหลายคิดว่านั่นเป็นศิลปะใหม่แห่งศตวรรษที่ยี่สิบในแนวอ็อพอาร์ตซึ่งเน้นการเล่นกับสายตาผู้ชม คือลวงตาด้วยลายเส้นประกอบสีให้เห็นคล้ายว่าภาพเคลื่อนไหวได้อย่างมีพลัง โดยอาศัยความรู้ความเข้าใจในธรรมชาติการเห็นของมนุษย์ที่มีต่อเหลี่ยมมุมเรขาคณิตเหลื่อมซ้อนและแสงเงาสร้างชั้นมิติตื้นลึกหนาบาง ประสานกันอย่างกลมกลืนเพื่อหลอกให้เกิดความพิศวงใจ

แต่บางคนก็รู้สึกว่ามีอะไรพิเศษแฝงซ่อนไว้อย่างลี้ลับยิ่งกว่าความเป็นศิลปะอ็อพอาร์ตขึ้นไปอีก เพียงยังแยกแยะไม่ออกในเวลาอันสั้น ประกอบกับที่แสงสีที่ตกบนสกรีนขาดความชัดกริบเหมือนของจริง ยิ่งทำให้ลำบากกับการเดาเจตนาของผู้สร้างสรรค์มันขึ้นมา

พิธีกรกะพริบตาปริบๆ ผินหน้ามองภาพบนสกรีนครู่หนึ่ง แล้วย้อนกลับมาสบตากับผู้ชนะเลิศประจำปี ยอมรับว่ากำลังจิตของผู้หญิงคนนี้แข็งเสียจนเขาไม่กล้าต่อตาด้วยนานนัก อีกทั้งทำให้รู้สึกฝืนจนต้องกลืนน้ำลายบ่อยๆ ขาดความเป็นตัวของตัวเองลงเยอะ

คะเนจากแววรู้คิดในตา อายุหล่อนน่าจะเลยสามสิบมาพอควรแล้ว แต่ดวงหน้าเมื่อดูผาดยังอ่อนราวกับยังเป็นสาวน้อยที่เพิ่งเฉียดจะบรรลุนิติภาวะเท่านั้น

เขารู้จักนักเลงสมาธิมามาก เคยพบเจอแม้ผู้มีตบะแก่กล้าที่เล่นกีฬาสมาบัติเป็นอาชีพในป่าลึก จึงแยกแยะออกว่าใครเป็นใคร กฤติยาน่าจะเก่งกาจเกินตัว แต่ยังอยู่ในขั้นเก็บพลังไม่อยู่ มีเท่าไหร่ปล่อยให้ฉายออกมาหมด พลิกจิตให้เก็บพลังไว้เงียบๆไม่เป็น ซึ่งแบบนี้คลุกคลีอยู่กับคนในเมืองแล้วจะขาดความกลมกลืน

ชุดกระโปรงเสื้อแขนสั้นที่หล่อนแต่งเป็นฝ้ายอย่างดี เครื่องประดับแม้น้อยชิ้น ทว่าก็บ่งถึงรสนิยมชั้นเลิศ ลักษณะการปรากฏของหล่อนจึงออกจะมีความขัดแย้ง คือจะดูเหมือนแม่ชีตามถ้ำก็ไม่ใช่ จะว่าเป็นคนเมืองที่เป็นแต่นั่งระเหิดระหงในคฤหาสน์ก็ไม่เชิง

แวดวงพุทธมีคนประหลาดๆอยู่เยอะ เพราะพุทธสาวกนั้น ถ้าสั่งสมวาสนาบารมีมาในรูปแบบเฉพาะตัวถึงจุดหนึ่ง ก็อาจเป็นอะไรได้ทั้งนั้น ด้วยเหตุที่ปัจจัยบันดาลรูปนามมีอยู่หลายชั้นหลายซ้อน ทั้งกำลังบุญ กำลังจิตของเจ้าตัว รวมทั้งกำลังปฏิกิริยาแห่งพระไตรสรณาคมน์ที่ช่วยขยายผล จึงเกินวิสัยคณนาว่าถ้าผู้ใดอาจหาญบำเพ็ญตนกว้านบุญกิริยาอย่างเต็มที่แล้ว ผลออกมาจะพิสดารพันลึกปานใด

พิธีกรต้องกระแอมกุ๊กหนึ่งก่อนไถ่ถาม

“ปัจจุบันนี้คุณกฤติยาทำงานในแวดวงศิลปะหรือเปล่าครับ?”

“ค่ะ ดิฉันทำเกี่ยวกับการออกแบบเครื่องประดับ”

“โอ ดีทีเดียวนะครับ งานในวันนี้ รวบรวมเอาผู้ปฏิบัติธรรมซึ่งอยู่ต่างสาขา ต่างอาชีพมาอยู่ด้วยกัน ให้พวกเรามีโอกาสเห็นว่าพระสัทธรรมแผ่กว้างครอบคลุมชนทุกหมู่เหล่าอย่างไร ปกติที่เราเดินตามถนนไม่ค่อยเจอ ไม่ได้แปลว่าผู้เก่งกล้าในธรรมมีเพียงจำนวนน้อยเลย เราแค่ไม่ค่อยพบเห็น เพราะมีโอกาสชุมนุมสังสรรค์ผู้ร่วมแนวอยู่น้อยครั้งเท่านั้นเอง

ไหนผมถามตรงไปตรงมาเลยนะครับคุณกฤติยา ดูจากภายนอกแล้ว ผมว่าคุณกฤติยาไม่ได้นั่งออกแบบเครื่องประดับอยู่ในห้องแอร์ทั้งปีเป็นแน่ ง่า…คุณกฤติยาใช้เวลาส่วนใหญ่ปฏิบัติธรรมอยู่ตามป่าเขาหรือเปล่าครับนี่?”

หญิงสาวยิ้มเล็กน้อย พิธีกรอดรู้สึกเสียดายไม่ได้เมื่อสังเกตเห็นรอยลอกรอยด่างบางแห่งบนใบหน้าอันเกิดจากการกรำแดดลม ด้วยเค้ารูปหน้านั้น หากหล่อนเป็นนักปรุงโฉมเหมือนสาวเมืองทั่วไป ก็คงเป็นแม่โฉมตรูได้คนหนึ่ง

“โดยมากแล้วดิฉันจะเก็บตัวอยู่กับสำนักชีทางภาคอีสานหรือภาคใต้ไกลๆค่ะ”

หล่อนขยักไว้ ไม่กล่าวว่ามรดกและรายได้ที่หล่อนหามาเกือบทั้งหมด มักใช้ไปในการสร้างหลักแหล่งที่มีการอารักขาอย่างปลอดภัยสำหรับผู้หญิงที่ต้องการปฏิบัติธรรมด้วยกัน สิ่งนั้นเองคืออาชีพแท้จริงของชีวิตหล่อนในชาตินี้

น้อยคนจะล่วงรู้ความลึกลับของหล่อน กฤติยาอยู่เบื้องหลังการออกแบบเครื่องประดับชิ้นงามระดับโลกที่ร่ำลือกันว่า ‘เหมือนสมบัติเทพ’ ด้วยความเข้าใจอันลึกซึ้งในรูปความงามเพริดแพร้วที่มีมากับคุณสมบัติและอำนาจแห่งอัญมณีแต่ละชนิด หล่อนรังสรรค์เครื่องประดับกายที่ให้สัมผัสแนบเนียน บันดาลความรู้สึกประณีตสูงส่งประหลาดล้ำในทันทีที่สวมใส่ ใส่แล้วจะเกิดความหวงแหนสุดชีวิตราวกับเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่มีค่ายิ่งในกายตนทีเดียว

ปรัชญาของหล่อนบินสูงเหนือค่าของอัญมณีที่เข้ามารวมตัวกันเป็น ‘เครื่องประดับ’ บุคคลสำคัญระดับประเทศที่ว่าจ้างหล่อนออกแบบให้กับ ‘ชีวิต’ ของตนสามารถรู้สึกถึงสิ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับตัวเอง โดยเฉพาะในแง่บารมี ความสง่างาม ตลอดไปจนกระทั่งการรักษาความคิดอ่านให้อยู่ในร่องในรอย บางคนสวมใส่เครื่องประดับของหล่อนแล้วอุปาทานว่าตนฉลาดปราดเปรื่องขึ้นก็มี

สรุปคือเครื่องประดับชิ้นใดก็ตามที่มาจากหล่อน จะต้องสวย ชวนให้ตาลุก เกิดความโลภโมโทสัน อยากครอบครองด้วยความหวงแหน และมีพลังพิเศษในตัวเสมอ

เพราะหล่อนไม่ได้ใช้สมองในการออกแบบ

กฤติยาขายลิขสิทธิ์อันแสนแพงให้กับบริษัทเลื่องชื่อ พวกเขาได้ความรุ่มรวยมหาศาลจากยอดขายพร้อมกับความวุ่นวายในตลาดเครื่องประดับแถวหน้าของโลก ขณะที่หล่อนได้เงินก้อนมหึมาพร้อมกับความสงบในแดนพุทธ จาริกไปโดยปราศจากการเกาะแกะรบกวนจากกระแสธุรกิจอันเชี่ยวกราก เนื่องจากการเข้าถึงตัวหล่อนต้องผ่านหลายด่านหลายชั้นนัก ธรรมชาติงานทำให้หล่อนไม่จำเป็นต้องปรากฏตัวตามงานหรูหรา หรือเป็นข่าวฟู่ฟ่าในสื่อต่างๆ

บัดนี้แน่นอนแล้วว่ารางวัลที่หนึ่งในงานประกวดภาพพุทธศาสนาเป็นของหล่อน ด้วยผลงานอันประหลาดและวิเศษเกินจินตนาการจิตรกรธรรมดา อย่างไรก็ตาม ให้ค่าตอบแทนหล่อนสามล้านบาทกับไม่ให้เลยแทบจะมีความหมายเท่ากัน หล่อนมาเพราะปรารถนาที่จะมา ไม่ใช่เพื่อราง