@บ้านพี่พลอย.. By พี่พลอยจ๋า

พ.ท.ณรงค์เดช จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 8 ขณะเรียนเตรียมทหาร เคยชนะเลิศวิ่งมาราธอน 10 กิโลเมตร 3 ปีซ้อน เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านมวยไทย การต่อสู้ด้วยมือเปล่า การใช้อาวุธ การกระโดดร่ม และการดำน้ำ ได้รับพระราชทาน เครื่องราชอิสริยาภรณ์ อันมีศักดิ์ รามาธิบดีตั้งแต่มีชั้นยศร้อยตรี และยังได้รับพระราชทาน ตราจุลจอมเกล้า และเหรียญรัตนาภรณ์

พ.ท.ณรงค์เดช ในการปฏิบัติหน้าที่แด่องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระราชินี เป็นที่ประจักษ์ มากมายหลายครั้ง เป็นที่ทรงโปรดของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ถึงกับทรงออกพระโอษฐ์ว่า รู้สึกเสมือน พ.ท.ณรงค์เดช เป็นลูก

ขณะมียศพันตรีได้ประพันธ์คำร้องเพลง จากยอดดอย  ถวายสมเด็จพระราชินีซึ่งทรงให้ แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ประพันธ์ทำนอง และต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2522 ศิลปินจรัล มโนเพ็ชร ได้ขอพระราชทานพระราชานุญาต นำมาขับร้อง ในอัลบั้มเพลงโฟล์คซอง "จากยอดดอย" และปัจจุบันเพลงนี้ใช้เป็นเพลงประจำสถาบันมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

พ.ท.ณรงค์เดช ได้เดินทางไปศึกษาหลักสูตรเสนาธิการทหารบก ที่ Fort Leavenworth ประเทศสหรัฐอเมริกา และยังใช้เวลาว่าง เรียนการบิน การกระโดดร่ม และการดำน้ำ พร้อมกันไปด้วย และได้ขอพระราชทานอยู่ต่อ เพื่อศึกษาระดับปริญญาโททางรัฐประศาสนศาสตร์

พ.ท.ณรงค์เดช ถึงแก่กรรมที่อเมริกาอย่างกระทันหัน ด้วยอาการหัวใจล้มเหลวอย่างฉับพลันขณะออกกำลังกาย เมื่ออายุได้เพียง 38 ปี ได้รับพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2528

ขอขอบคุณ ภาพและประวัติจากวิกิพีเดีย ไทย ค่ะ

เมื่อหลายปีก่อน สมัยที่พลอยจ๋ายังคลั้งไคล้การขี่ม้า มีโอกาสไปขี่ม้าที่กรมทหารราบที่ 21 ชลบุรี ต้องบอกว่าถึงจะรับราชการอยู่ แต่ไม่เคยมาที่นี้มาก่อนเลย และก็ไม่ได้ทราบอะไรมากไปว่าเป็นค่ายทหารเสือราชินี พอดีน้อง จปร. จบใหม่ ไปประจำการที่นั้นเลยชวนพี่ๆ ไปเที่ยว คราวนั้นพลอยจ๋าไปกับเพื่อน 3 คน กะกันว่าจะไปค้างสัก คืน แล้วเย็นๆ วันเสาร์ค่อยกลับบ้าน ก็ไปนอนกันในค่ายนั้นแหละคะ คิดว่าอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จจะขับรถออกไปพัทยา ไปเที่ยวฮอลิวูดก่อนและค่อยกลับมานอน ...

ด้วยความที่ไปกัน 3 คน ไม่สะดวกที่จะพักกับน้องที่เอ่ยปากชวนมา เลยต่อสายตรงถึงพี่ที่เคารพอีกคนว่าจะขอค้างในค่ายสักคืน รบกวนเตรียมที่พักให้ด้วย

ไม่คิดไม่ฝัน.. พลอยจ๋าได้เข้าพักที่บ้านพักของ "พ.ท. ณรงค์เดช นันทโพธิ์เดช"

สำหรับผู้ที่ไม่ทราบประวัติความเป็นมาของนายทหารผู้นี้ คงไม่ได้รู้สึกอะไร แต่กับพวกเราแล้วคืนนั้นสำคัญมาก เรา 3 คน และน้องๆ พี่ๆ อีกร่วม 10 คน งดกิจกรรมสรรค์สรรนอกสถานที่ และนั่งคุยถึงอุดมการณ์ รวมถึงเป้าหมายของชีวิตกัน แรงศรัทธาในหน้าที่ลุกโชติเพียงเพราะได้อ่าน "ป้ายชื่อบ้าน" ว่าครั้งหนึ่งบ้านหลังนี้เคยเป็นที่พำนักของวีรบุรุษผู้ก่อตั้งหลักสูตรทหารเสือราชินี

คืนนั้นนอนหลับฝันดี อิ่มเอมอุ่นใจ ภาคภูมิในชีวิตนี้เหลือเกิน..

เช้าวันรุ่งขึ้นพลอยจ๋าและคณะกลับจากการขี่ม้า ขับรถออกไปตลาดเพื่อซื้อดอกไม้ ธูปเทียนและมาอาบน้ำที่บ้าน จุดธูปไหว้วิญญาณของพี่ณรงค์เดช เจ้าของบ้าน ก่อนออกไปไหว้พี่ณรงค์เดชที่ศาลอีกครั้ง. . .

วันนี้ทราบข่าวว่ามีใครคนหนึ่งกำลังท้อ กำลังเหนื่อยกับหน้าที่ อยากเป็นกำลังใจให้ค่ะ นึกอะไรไม่ออกนึกถึงคำพูดเก่าๆ ที่ ชลบุรี วันนั้นนะคะ ถึงวันนี้เราทั้งหมดอยู่ห่างไกลกันคนละทิศละทาง แต่เชื่อเหลือเกินคะ ว่าจุดหมายที่ทำอยู่นั้นไม่ต่างกันเลย.. สู้ๆ นะคะพี่ สู้ด้วยกัน จะเป็นกำลังใจให้เสมอแม้อยู่ไกลกันเหลือเกินก็ตาม..