activity

บ้านกล่องสีขาว

posted on 09 Feb 2008 11:27 by bannpeeploy in activity

บ้านกล่องสีขาวหลังนี้ สร้างจากเงินบริจาคช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิค่ะ

สวัสดีค่ะมิตรรักแฟนบล็อกบ้านพี่พลอย เอนทรี่ก่อนพลอยจ๋าชวนไปเป็น "ครูบ้านนอก" กับมูลนิธิกระจกเงา โดยสละวันหยุดช่วงเทศกาลสงกรานต์ วันที่ 12-16 เมษายน ศกนี้ ไปอุทิศตนเป็นครูอาสาสอนหนังสือให้กับน้องๆ บนดอย ทางภาคเหนือนั้น ตอนนี้มีผู้ยื่นใบสมัครแล้ว 32 คนนะคะ แต่โครงการนี้ยังเปิดรับอาสาอีกเรื่อยๆ น้องๆ ยังรอพวกคุณไปร่วมสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ พร้อมทั้งให้ประสบการณ์ดีๆ ที่ทั้งเราและเขาจะร่วมสร้างและร่วมรับสิ่งดีๆ เหล่านั้นด้วยกัน

สนใจอ่านรายละเอียด และกรอกใบสมัคร คลิ๊กที่นี้ค่ะ

วันนี้พลอยจ๋าจะทยอยนำภาพเก่า สมัยพลอยจ๋าและเพื่อนๆ ลงไปช่วยกันสร้าง "โรงเรียนของหนู" เวอร์ชั่น เขาหลัก พังงา มานำเสนอแก่ทุกคนนะคะ ขอเกริ่นเรื่องเท้าความหลังกันซะหน่อย เมื่อครั้ง "สึนามิ" เข้ามาเยี่ยมเยี่ยนพี่น้องไทยชายฝั่งทะเลอันดามันนั้น พลอยจ๋าและเดอะแก็งค์ก็ได้ลงไปช่วยเหลือในส่วนของการจัดเก็บดีเอ็นเอ และการเก็บหลักฐานชันสูตรศพที่วัดย่านยาว อ.ตะกั่วป่า จ.พังงานั้น หลังจากนั้นประมาณหนึ่งอาทิตย์ก็ได้รู้จักกับเพื่อนๆ มูลนิธิกระจกเงา ในส่วนของอาสาสมัคร TVC [ Tsunami Volunteer Center ] จึงพร้อมใจกันตามลงไปเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือ ฟื้นฟู ผู้ประสบภัยพิบัติคลื่นยักษ์สึนามิ ที่เขาหลักพังงาอีกครั้งหนึ่งเป็นเวลานานกว่า 90 วัน

หลังจากคุ้นเคยกับคนในพื้นที่แล้ว พวกเราก็ช่วยกันคิดโครงการเล็กๆ ตั้งโรงเรียนสอนพิเศษขึ้นหนึ่งโรงเรียน จริงๆ แล้วมันไม่ใช่โรงเรียนหรอกนะคะ มันเป็นคล้ายๆ กับสถานที่สอนพิเศษหลังเลิกเรียนมากกว่า โดยพวกเราจะเปิดสอนพิเศษ สอนการบ้านและทำกิจกรรมหลังเลิกเรียนให้แก่น้องๆ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา 1 - 6 ในช่วงเวลา 16.00 - 18.00 น. และจะสอนวิชาภาษาอังกฤษให้กับผู้ใหญ่ เวลา 20.00-21.00 น. ในวันจันทร์ ถึง ศุกร์ โดยเสาร์-อาทิตย์จัดสอนคอมพิวเตอร์ให้กับผู้ที่สนใจอีกด้วยนะคะ ซึ่งเงินสนับสนุนทั้งหมดเป็นเงินส่วนตัวของเพื่อนๆ และพี่ๆ ของพวกเราทั้งหมดค่ะ

พลอยจ๋าถือว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของพวกเรา ที่ได้มีส่วนร่วมช่วยเหลือพี่น้องผู้ประสบภัยสึนามิ ถึงแม้ว่าวันนี้โรงเรียนของหนู บ้านกล่องสีขาวจะปิดตัวลงแล้ว แต่ภาพความทรงจำดีๆ ก็ยังคงอยู่กับพวกเราและน้องๆ ไม่เสื่อมคลายค่ะ.. วันใดที่พลอยจ๋าและเพื่อนๆ ลงพื้นที่กลับไปเยี่ยมน้องๆ ความรัก ความผูกพันและความรู้สึกดีๆ ทั้งหมดก็จะกลับมา.. อ๋อ..เกือบลืมไป ยังมีเพื่อนพลอยจ๋าอีกหลายคนที่ลงไปอยู่ที่นั้นเลย พวกเขาตัดสินใจลาออกจากงานในเมืองหลวง ลงไปเปิดร้านกาแฟบ้าง ร้านขนมเค้กบ้าง มีสุขอยู่กับการสร้างความฝันที่สวยงามกับชีวิตที่พอเพียง แล้ววันหลังพลอยจ๋าจะเอาภาพร้านน่ารักๆ ของพวกเขามาให้ชมกันนะคะ

ภูมิใจจังค่ะ ที่ครั้งหนึ่งของชีวิตมีโอกาสได้ร่วมสร้างสิ่งดีๆ กลับคืนให้กับสังคมบ้าง แม้จะไม่มากมายหรือใหญ่โตอะไร แต่พลอยจ๋าเชื่อเหลือเกินว่าสำหรับน้องๆ และผู้ปกครองในพื้นที่แล้ว พวกเราคือลูกหลาน พวกเราคือเพื่อน คือมิตรแท้ ที่ลงมายืนอยู่เคียงข้างพวกเขาในวันที่ไม่เหลืออะไรแล้วแม้กระทั่งความหวังใดๆ ทั้งสิ้น หลายๆ ครอบครัวสูญเสียพ่อ แม่ พี่หรือน้อง หลายๆ ครอบครัวสูญเสียบ้านเรือนที่พักอาศัย สูญเสียที่ทำมาหากิน มันยากที่พวกเราจะร่วมกันสร้างสิ่งเหล่านั้นกลับคืนมาให้เขาได้ทั้งหมด แต่พวกเราก็ได้ร่วมกันทำแล้วแม้จะไม่ได้กลับคืนทั้งหมด แต่เราก็ได้ทำแล้ว..

พลอยจ๋าขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคน ที่แบ่งเวลาลงมาช่วยสอนน้องๆ ร่วมทำกิจกรรมดีๆ กับน้องๆ วันนี้มาร่วมกันรำลึกความหลังพร้อมๆ กับพลอยจ๋ากันนะค่ะ ณ บ้านน้อยริมทะเลอันดามัน บ้านกล่องสีขาว..ของพวกเราทุกคน แล้วคุณล่ะคะ...วันนี้มีโอกาสได้สร้างความดี แบ่งปันและหยิบยื่นโอกาสน้อยๆ ให้กับน้องๆ บนดอยไกลแล้ว คุณจะไม่ฉวยโอกาสแห่งความภูมิใจนั้นเก็บไว้ชื่นชมเหมือนพลอยจ๋าและเพื่อนๆ บ้างเหรอคะ ?

ปล.สำคัญมากบ้านกล่องสีขาวหลังนี้แหละค่ะ ที่เป็นแหล่งกำเนิด "บ้านพี่พลอย ณ เอ็กซ์ทีน" ขึ้นมา ใครที่เคยไปลงชื่อ "เยี่ยมบ้านพี่พลอย" แล้วคงพอจะจำกันได้นะคะ ที่พลอยจ๋าได้ระบุไว้ว่า "บ้านพี่พลอย เกิดขึ้นเพราะพลอยจ๋าและเพื่อนๆ ร่วมกันสร้างขึ้นมา ณ บ้านน้อยริมทะเลอันดามัน" ...เห็นไหมค่ะ บ้านกล่องสีขาวหลังนี้มีดีมากกว่าบ้านกล่องธรรมดาจริงๆ..